17 ნომერი ტრამვაი და ხედი ბერლინის თავზე

18 Mar

20140318-041700.jpg

მე მიყვარს ჯღაპვნა, თუმცა არაფერს ვაკეთებ იმისთვის რომ გავიწაფო წერაში. მინდა ისე ვწერდე რომ ჩემი
ნააზრევის პუბლიკისთვის
გაზიარება უსირცხვილოდ შემეძლოს. არის კიდევ რამდენიმე რამ რაც ძალიან
მიყვარს და მინდა.

ყველაფერი დაიწყო იმით, რომ ჯინში ჩავუდექი ენას რომელიც მივხვდი რომ აშკარა უპირატესობას ფლობდა ჩემზე. ვერაფრით მოვინელე ამბიციებით დატვირთულმა
ადამიანმა და გამიჩნდა შინაგანი წიმააღმდეგობა სახელწოდებით: “ენამ როგორ უნდა
მაჯობოს”. ასე შევყევი და
შემდგომ
მიზნად დავისახე უფრო
გამერთულებინა ამოცანა და საერთოდაც მისსაცე მიწაზე შევჭიდებოდი ზემოთხსენებულს.

6 თვე იხტუბარს არ ვიტეხდი და საბოლოოდ მივიღე შანსი მიმეღო მეტი.
ვეთანხმები აწ უკვე გამოთქმას : სიზულვილიდან სიყვარულამდე ერთი ნაბიჯია… ერთი არვიცი მაგრამ 6 თვიანმა
ლოდინმა, აქაურმა გარემომ
და განმსჯელმა
გერმანულმა
გალოხედვამ სრულებით შემიცვალა თავდაპირველი
მოზანი – დამემარცხებინა ენა.

არ დავაყოვნე და როგორც ყველა ჭეშმარიტი ქართველი იქცევა თუ მოიქცეოდა მეც აქაოდა შენგენში ვარო და პარიზში გადავირბინე.

შეუჩვეველ ლხინს ისევ შეჩვეული თითგამოზეული ფეხსაცმელი, განმსჯელი თუმცა ზრდილობიანად მომღიმარი თვალები, პარასკევ დღეს ადამიანების ასეთი რადიკალირი გარდასახვა ცხოველებად (სიხარულისგან) და ბევრი კარგად დავიწყებული ძველი ვამჯობინე.

ქალაქი სადაც ყველას ის აცვია რაც გულს
უხარია და არ აინტერესებს რამდენად ჭუჭყიანია მისი ბათინკი ან რამდენად ძვირადღირებულია შენი. ქალაქი სადაც შემაშინებლად თავისუფლად გრძნობ თქვს.

აქ ძველ ტანისამოსში ბევრად მეტის გადახდა მოგიწევს ვიდრე მაღაზიაში შეგიძლია ახალი შეიძინო. ბერლინში არ აღელვებთ შუადღის “პერო” კვება წითელი ღვინოთი, მაშიმ როდესაც სარფიანად მიიღებენ საუზმეს. აქ სააოდ იაფია სასმელი და მიუხწდავად ამისა გასაკვირად არ ყავთ პათოლოგი ხვიჩები თუ გოჩები, თუმცა ყავთ ბევრი სულელი მთვრალი ინგლისელი ( რადგამ ონგლისში სასმელი
ძალიან ძვირია და ბერლიმში სამოთხეს პოულობენ).

მე კიდევ დრომ ბერლინი, თავის ხალხის სიჭრელით, ულაზო შენობებით და განსაკუთრებით მშობლიური ენით თავიდანფეხებამდე შემაყვარა.

რატომღაც ყოველთვის ღამე ვწერ, მაშინ როცა ვერ ვიძინებ, ცუდ ხასიათზე ვარ, ნოსტალგია
შემომაწვება ხოლმე ანდა ჩემ თავზე ლაპარაკის დეფიციტი მაქვს ) ამჯერად მგონი ყველაფერმა განაპორობა.

ჰოდა სულ არ მეხამუშება ბერლინის ქება-დიდების შეკვეთილ სტატიას გავდეს ჩემი ნაწერი. უბრალოდ მივხვდი რომ არ მინდა ისე დავტოვო რომ არაფერი დავწერო მასზე და დღეს გადავწყვიტე მხოლოდ
ვაქო, დანარჩენი რომ დავტოვებ მერე იყოს…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: